Moja Beatrice

EXCERPT
Znów serce bije, to wiosna nadchodzi—
Słyszę śpiew ptaków i czuję woń róży—
Bujam po morzu—gdzieś w skrzydlatej łodzi
Wody tak ciche, ach, nie będzie burzy.

Żagiel mój biały jak sztandar powija,
Przestwór lazuru ciągnie się przedmną,
Ta, którą kocham może płynie zemną,
Może w jéj duchu mój duch się odbija?—

Może, gdy patrzy na te śliczne fale
Głos tajemniczy szepcze jej do ucha
Spowiedź méj duszy, i wszystkie me żale...
—Tylko czyż ona tego głosu słucha?